From the recording Τα Παιδικά μου Ρούχα
Μεταμεσονύκτιο τρένο Θεσσαλονίκη - Αθήνα και το πρωί σε ένα αφιλόξενο σπίτι, όταν δεν έχεις τόπο, και όταν τριγύρω και μέσα σου όλα έχουν παραλύσει. Η μουσικό-στιχουργική φωτογραφία ενός άδειου πρωινού.
Lyrics
Σεπτέμβρης 2011
Δευτέρα πρωί, ο ήλιος έχει βγεί, μα εδώ μέσα
Ένας τοίχος λευκός και γκρίζα όνειρα που σβήνουν, εδώ μέσα
Ήταν μια νύχτα τρελή, καταιγίδα, βροχή, πολύ κρύο
Και μια εικόνα θολή σε μια ζωή φυλακή, σαν να της μοιάζεις πολύ εσύ
Μια ζωή φυλακή
Το χαμένο φιλί που σε καίει
Μια ζωή φυλακή
Δε θα μάθεις γιατί και τι φταίει
Δευτέρα πρωί, σε ένα άδειο δωμάτιο χλωμό
Στέκω ακίνητος τρομάζω μες τις σκέψεις μου
Μα όσο οι σκέψεις περνάνε περνάει και ο χρόνος γύρω μου
Διέξοδο ψάχνω να βρω να ελευθερωθώ απ' τη σκιά μου
Μια ζωή φυλακή
Το χαμένο φιλί που σε καίει
Μια ζωή φυλακή
Δε θα μάθεις γιατί και τι φταίει
Μια ζωή φυλακή
Το χαμένο φιλί που σε καίει
Μια ζωή φυλακή
Δε θα μάθεις γιατί και τι φταίει
Στο σκοτάδι ένα φως το όνειρό σου το ξεχασμένο
Κάπου έρημο, μόνο, τον εαυτό σου έχεις παρατημένο
Σαν μια σπίθα που ζεί το όνειρό μου το φυλακισμένο
Κάπου μες το σκοτάδι τον εαυτό μου έχω παραλλημένο
Μια ζωή φυλακή
Το χαμένο φιλί που σε καίει
Μια ζωή φυλακή
Δε θα μάθεις γιατί και τι φταίει
Μια ζωή φυλακή
Το χαμένο φιλί που σε καίει
Μια ζωή φυλακή
Δε θα μάθεις γιατί και τι φταίει
