From the recording Ατσάλι και Σκουριά
Μονάχος και γυμνός
(Σεπτέμβριος 2014)
Αυτό το κομμάτι είναι σκληρό, ναι. Γράφτηκε τον Σεπτέμρη του 2014 στην καρδιά της ελληνικής οικονομικής κρίσης.
Έβλεπα ανθρώπους και οικογένειες που απλώς έχαναν τα κεκτημένα μίας ζωής και που στηριζόμενοι σε έναν τρίτο παράγοντα που ονομάζεται είτε κράτος, είτε κυβερνήσεις, είτε εταιρείες, να τους αδειάζουν τις ζωές καταπατώντας την εμπιστοσύνη τους και αφήνοντας τον καθένα μόνο να επιβιώσει μέσα σε αυτό το κόσμο…που τους έκανε πελάτες του, αφού πρώτα πουλήσαν τα ιδανικά και τις ζωές τους, πολλές φορές καί την αξιοπρέπειά τους για συμμόρφωση στο σύστημα. Χωρίς να θέλω να ακουστεί γραφικός ο τίτλος του τραγουδιού, αυτός ο άνθρωπος έμεινε Μονάχος και Γυμνός…καί όλα τα πούλησε χωρίς να τα αγοράσουν, μετρά τι έμεινε παράλυτος, τυφλός…το βράδυ που ‘ρχεται μισό θα τον πετάξουν….
Lyrics
Κοιτάζεις πάνω έναν ατέλειωτο ουρανό
Ψυχές κι ελπίδες σαν πουλιά ταξιδεμένα
Πες μου λοιπόν που είναι το φως για να το δω
Τον ήλιο κρύψαν τα φτερά μας τα σπαρμένα
Πες μου τι έγινε από εκείνα τα όνειρά σου
Αυτά που νόμιζες θα αλλάξουνε το κόσμο
Βρε που τα τσάκισες κι αυτά και τη ματιά σου
Και σαν παιδιά πλανιούνται μόνα μες το δρόμο
Και έτσι έμεινες μονάχος και γυμνός
Κι όλα τα πούλησες χωρίς να τα αγοράσουν
Μετράς τι έμεινε παράλυτος τυφλός
Το βράδυ που ‘ρχεται μισό θα σε πετάξουν
Κοιτάς μια θάλασσα…να ‘ξερες πως σου μοιάζει
Μια θάλασσα που αιώνες τώρα αίμα βράζει
Για ανάσα στάθηκες στου πέλαου τα μισά
Στέρεψες μίκρυνες και με σταγόνα μοιάζεις
Και έτσι έμεινες μονάχος και γυμνός
Κι όλα τα πούλησες χωρίς να τα αγοράσουν
Μετράς τη μοίρα σου, το λιγοστό σου φως
Με τους υπόλοιπους στη φλόγα θα σε κάψουν